Als rasechte newwaver in de jaren ‘80 en met een blonde GSM-griet als zuster, ging ik er prat op dat enkel het innerlijk en niet het uiterlijk telt. Het shoppingcenter is niet aan mij besteed, solden zijn de meest afgrijselijke dagen van het jaar. Mijn haar moet in niet-te-kammen-brushen-coupe geknipt worden en mijn make-up beperkt zich tot mascara. Mijn moeder klaagt al jaren steen en been dat ik niet fier genoeg ben.
Aangezien ik af en toe aaneenhang van de clichés en bondzondernaamuitspraken en aldus hokjesplaatsen in onzekere tijden mijn hobby is (wat een onzin), was dat ook mijn motto gedurende het volwassen leven.
Mensen die met hun uiterlijk bezig zijn, zijn oppervlakkig.
Een niet bijster intelligente uitspraak voor iemand als ik die graag intelligent wordt gevonden.
Toen manlief vorig weekend de -inmiddels beruchte- woorden plaatste: “Gij zijt toch een echte vrouw, hee”, moest ik even slikken. Als hij het nu nog had over mijn ongelooflijke poetskwaliteiten (ha!), roddelmogelijkheden (haha!) of moederlijke instincten (hmm) … maar neen, hij sprak over mijn nieuwe schoenen.
“Net Tulpen”. Boze blik in manliefs richting.
Komaan, mannen … van die prachtige roze, gebloemde schoenen met een hak waardoor ik nu écht in de richting van 1 meter 90 ga. Vol trots showen in de woonkamer en dat aan een man die Star Wars nummer vierhonderdvijfenzeventig kijkt. Niet echt intelligent, ik geef het toe. Hij vindt er maar niks aan. ‘Net Tulpen’ is de vernietigende commentaar. En “Gij zijt toch een echte vrouw, hee”. Ja, dat zei hij ook. Om de woorden van Tante Annie even te gebruiken: “Doemme toch!”
Ik ontdekte “Sacha” en … jongens, ik zal u niet vertellen wat er met mij gebeurde toen ik binnenstapte. Dat is meer een verhaal voor een eroblog ofzo. Verraste gilletjes slakend, wijzend als een kind in de snoepjeswinkel. O boy, o boy, wat een zalige schoenen. Passen, passen en nog eens passen. Uiteindelijk dus buitenkomen met mijn tulpenschoenen.
Dolgelukkig en verliefd. Op een paar schoenen. Maakt dat mij een échte vrouw?
Update: Manlief vindt dat IK en niet mijn schoenen op een tulp lijk. Ik verlang daar toch wel wat meer uitleg bij. Een lange stok met een dikke kop??? Mijn Sidoniafiguur ben ik niet helemaal kwijt maar het dijt toch wel wat uit, hier en daar. En mijn kop is niet meer zo dik als vroeger. Wat, o, wat bedoelt hij daar toch mee? MANNEN!
Ik vind de derde ‘passen’ de mooiste. Had ze ook al zien staan, maar het geld gaat nu even (voor de volgende 10 jaar) naar verbouwen.
En jawel, ze zijn zeer vrouwelijk, dus waarom zou je geen échte vrouw zijn? Hij zal er wel niet meer rondlopen, hé…
Yup, dat maakt u een échte vrouw. Eén met schoon schoenen dan nog wel
Me dunkt dat manlief teveel in raadsels spreekt…dat vraagt dringend om een opheldering:-)
Tulpen zijn prachtig, nix mis mee
En je bent nooit te oud om verliefd te worden op een paar schoenen, hoor!
Tulpen zijn inderdaad prachtig. Maar ze groeien een beetje krom in een vaas. Zou je…?
Ach wat, hij is gewoon trots op zijn ranke en slanke vriendin. Enfin, ‘t is hem toch geraden!!!
whahahahahaha
)))
ik wil graag beeldmateriaal hierbij dit log hebben tantieris zou dat kunnen
“geweldig”
Wij lijken soms toch heel hard opeen, zenne. Vooral die eerste vier paragrafen.
Verder kan ik ook wel heel hard verliefd worden op schoenen, soms (mijn rode met witte bollekes!). De Sasha kan mij al laaaang krijgen
@klaproos: neen hoor, laat de verbeelding maar spreken
@vuur: wij moeten eens dringend pinten gaan pakken, zou ik zo zeggen. Trouwens, ik zag een witte sakosj met rode bollekes. 5 euro. Ik wandel er elke dag voorbij. Iets voor u????
zalig stukje!