Fight

2 01 2008

Ik ben het jaar geëindigd met een kaakslag die ik niet zag aankomen, toen kwam er nog één vanuit een andere richting. Ik ben gaan liggen, Mohammed Ali in zijn laatste gevecht was er niks tegen. Dus ik lag daar en keek naar het plafond en dacht en dacht …

Mijn lief hield mijn hand vast en kneep, niet te hard, niet te zacht. En ik voelde mij ineens heel graag gezien. Toen dacht ik weer en nog een keer.
Ik huilde, zo geschokt schokkend huilen. Zo van wereldleed op mijn schouders en ocharme de arme kindjes in Afrika en awoe de gaskamers. Zo huilde ik. Tranen en tuiten.

Toen was het over. Kon ik iedereen weer graag zien. Vooral mezelf want dat is wat kaakslagen meestal met mij doen.
Er is weer veel liefde hier, in mijn huis, in mijn hart.
Niet voor iedereen, want sommigen zijn het ook niet waard. Maar ik wel, ik ben het waard.

Advertenties

Acties

Information

2 responses

2 01 2008
Uw Moeder

Gij zijt het waard, Tanteke, maar uw laatste zin klinkt wel een beetje als een potteke L’Oréal.

2 01 2008
tantieris

Das de bedoeling Moederke, de fakeheid van het waardzijn krijgt van mij ook een kaakslag. En voor de rest lachen we er eens mee 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: