Estafette-stokje

21 01 2008

Vroeger liepen ze de marathon met een fakkel in de hand. Vandaag neem ik het stokje over van Vuur die aan mij denkt/dacht. Ik had gehoopt dat zo ook aan mij zou denken voor vanavond, maar blijkbaar heeft iemand anders het winnend lotje gekregen. (grapje, Vuurtje, we zien mekaar op de Bwards ?)

Ik las al op een heleboel blogs dit stokje … het kriebelde want de antwoorden vlogen door mijn hoofd. En toen kwam ineens ook nog de sympathiekste nonkel uit de blogwereld er mee af. Zoals ik hem al meldde, ik doe er slechts drie … (Ja, ik weet wel dat 2 x 3 zes is, maar amai, zes blunders … dat is om iedereen voorgoed hier weg te jagen).

2007 was niet mijn beste jaar. De hoogtepunten en diepe dalen wisselden elkaar probleemloos af. Mmm, probleemloos was dat afwisselen voor de punten en de dalen, absoluut niet voor mij.

3 bands/artiesten die ik dit jaar leerde kennen:
Muziek is altijd en eeuwig een hoogtepunt voor mij:
Dit jaar was een Maroon 5-jaar. Ze bestaan al langer natuurlijk, maar na een aantal jaren stilte stonden ze er weer helemaal ! Completely hooked vanaf de eerste noot. Zo erg zelfs dat een concertbezoek niet uitbleef. Goed, mensen, KEIgoed !

Nona Mez is een Vlaamse artiest die, tegen de verwachtingen in, echt de moeite is om te bekijken én om te beluisteren. Vooral de kwetsbaarheid van zijn teksten is prachtig.

Natuurlijk kan Michael Bublé in mijn lijstje niet ontbreken. Zijn ‘Everything‘ deed de zon doorbreken op momenten dat dat nodig was. Een jonge man met een oude stem. Een wijze stem.

Terwijl 2006 het jaar van de vrouwelijke ontdekkingen was, blijkt 2007 dat van de mannelijke artiesten. Dus 2008 is weer aan de vrouwen ?

3 dingen die je hebt meegemaakt, gehoord en die je altijd zullen bijblijven:
Het optreden van onze cabaretgroep was een openbaring en zal me altijd bijblijven. Al het goede tot en met het bittere einde. Mensen die ongelooflijk enthousiast werden en genoten van ons zingen, dansen en conferences. Het bewonderd worden voor iets waar ik al jaren aan werk en mijn hart en ziel in heb gestoken. Het samenwerken met onze band was zalig. Vriendschappen werden uitgepuurd en gingen dieper. Heel mooi, ook al verloor ik iemand die in mijn hart en ziel zat.

Het aantal concerten dat ik dit jaar ‘deed’, was de moeite. Het gaf me weer de zekerheid dat muziek mijn leven is. Alles staat op dit moment op zo’n laag pitje dat het ook wel weer pijn doet. Maar de kracht die ik altijd ervaar na een optreden (zelfs ééntje van Natalia 😉 ), is me alles waard. Muziek is lijden en afzien om dan jezelf weer helemaal te vinden, bij elke stap in mijn leven hoort een lied, een tekst, een melodie. Het zalige is dat ik mensen vond die me hierin (h)erkennen. Met hen wil ik verder gaan, mijn hele leven lang.

Het veelvuldig geboren worden van kinderen bij familie en vrienden. Het obligate bezoekje in het ziekenhuis blijft moeilijk, maar naarmate het jaar vorderde voelde ik een mildheid groeien die me ook wel trots maakte. Of hoe het geluk van hen die me dierbaar zijn, boven mijn verdriet uitstijgt.

Drie vreselijke blunders die je sinds dit jaar op je naam hebt staan:
Eigenlijk heb ik geen zin om hierin openhartig te zijn. Dit jaar heb ik er toch een aantal zware verzameld. Blunderen is ‘my middle name’. Toch was er die ene blunder die me klaar maakte voor de andere en daardoor een totale verandering in mijn huidige leven teweeg bracht. En ervoor zorgde dat ik heel erg trots werd op mezelf.

Wat me naadloos (haha) naar het volgende item brengt …

Drie dingen die je héél stiekem ongelooflijk trots maakten :

Het veranderen van job staat hier wel bovenaan. Een lefgozerstap van jewelste voor een vasthoudend (lees “bang van veranderingen”) iemand als mezelf. Na 15 jaar voor een klas staan, werk ik nu voor een vzw die werkvormen ontwikkelt rond bepaalde belangrijke thema’s. Sedert oktober mag ik teksten schrijven en werkvormen zoeken, mag ik een site ontwerpen (niet maken, gelukkig) en word ik bewonderd voor mijn internetkennis. (Dat laatste vind ik zelf nog altijd hilarisch)

De vriendschappen die ik ontwikkelde met bepaalde mensen. Er waren mensen die zo oprecht waren dat ik er ontzettend gelukkig van werd. Ik kreeg een aantal heerlijke nieuwe vrienden en werd totaal verliefd op een aantal oudgetrouwen. Mensen die aanvoelen als familie, als mijn broer of mijn zus. Het deed deugd !

Mijn zoon is het licht in mijn ogen … nu ja, ook dikwijls de nagel aan mijn doodskist, hoor. Hij kan me doen stralen én het bloed onder mijn nagels vandaan halen. Moeder-zijn is de moeilijkste job die ik ooit te vervullen had. De gedachte dat ik dit nog heel lang en eigenlijk ook wel heel goed moet doen, is af en toe best angstaanjagend. Toch vind ik zelf dat ik het niet zo slecht aanpak. Mijn kleine wonder is een enthousiasteling vol vuur, kan best koppig zijn (wat ik zelf een goede eigenschap vind, aangezien ik ze zelf ook wel zou willen hebben) en is ontzettend lief. Maar dan ook zo voor iedereen heel lief. Manlief en ik zeggen dikwijls dat hij een heerlijke grote broer zou zijn en dat speelt hij dan ook heel graag voor zijn kleine neefjes en nichtjes. Ik hoop dat hij uitgroeit tot een gelukkig iemand en dat hij voor zichzelf kan opkomen. Dat zijn kwetsbaarheid mag blijven maar dat hij zichzelf beschermt tegen slechte bedoelingen van anderen. Tja, misschien ben ik niet zo origineel in mijn wensen. Maar, om even een statement te maken, ik zou wel zo’n moeder als mezelf gehad willen hebben. (En ja, ik kan best heel bescheiden zijn als ik het heel erg wil) 😉

Wie zal ik deze fakkel eens doorgeven :

(eigenlijk moeten er dat ook drie zijn)

Tijdtussendoor (mijn zielsmaatje sloeg ook aan het bloggen en is verdomd goed!)

Neneh (zij houdt niet zo van stokjes maar ik wil het ook wel heel graag de grens overkrijgen. Neneh is voor mij dé blog uit de Noordelijke Nederlanden)

En de derde mag het pakken … hopla !

Advertenties

Acties

Information

2 responses

22 01 2008
joene

Amai, sympathiekste nonkel! ’t Is dat je al getrouwd bent, anders direct! 😉

22 01 2008
tantieris

Haha nonkel, you made my day ! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: