Bwards and more!

2 03 2008

Eén van mijn onmiskenbaar meest opvallende eigenschappen is dat ik er zo goed als altijd en zo goed als overal in slaag, het feestje/de boel/ de tent/de keet/de deuren te sluiten. Alsook op de Bwards.

Het nam eerst wel heel wat tijd in beslag om die keet te vinden. Dankzij twee charmante mensen wiens naam ik nog steeds niet ken, geraakten mijn maatje en ik toch nog niet TE laat op de place to be. Waar we onszelf meteen voor de leeuwen wierpen en we in de belastingsbrieven doken.

Het voordeel van aan de ingang te staan is dat iedereen u aanspreekt. Het nadeel is dat dat meestal beperkt blijft tot “Mijn naam is …” en “Dank u wel”.

Vandaar dat ik het spijtig vond dat Steffest zo snel naar huis moest om een knikkerbaan met zijn zoon te bouwen. (Of twitterde hij dat nu deze morgen?) Op het werk zitten we telkens uren in stilte naast elkaar te werken. (a ja, dat doet een mens ‘op’t werk’, werken dus) Vandaar dat ik vrees dat hij nu definitief een schrik heeft ‘gepakt’ van mijn enthousiasme dat zich zonder schroom een weg naar buiten baande.

Heel tof was/is Christophe die op een zeer spontane en vooral charmante manier mij kwam verlossen van de ‘inkomeenzaamheid’. Na drie dikke zoenen hadden we een kort gesprekje want toen riep mijn roze balpen alweer om kruisjes te zetten. (Ja, had u mijn ROZE balpen opgemerkt, trouwens?)
Dank je wel aan Marnik die mijn vestimentaire inspanningen opmerkte en dus een nieuwe categorie voor volgend jaar in leven roept. (Alhoewel ik vrees dat dan Vuur ruimschoots met de pluimen gaat lopen)

Vuur is zo’n lieve. Haar uitbundige omhelzing en dikke zoen bij het binnenkomen maakte mij meteen helemaal warm. Maar dat is dan ook wat zij doet met de meeste van de bloggers. WARM dat die u maakt! Dat is niet te doen. Vuurtje, gij zijt een heerlijke vrouw!

Lamazone is een KEItoffe madam. Ik zou bijna mijn beroemde stopzin gebruiken en zeggen “die kan mij krijgen”! Met haar wil ik gerust wel eens in een minder hevig gezelschap een babbel doen. (Bwoah, ze is zelf hevig genoeg, denk ik) 🙂 Ze denkt echter wel dat ik van Antwerpen komt, want sedert gisteren schrijft ze mijn naam wel met een ‘hiejel Antwaarps accent”.
Zij maakte dat ik steeds maar méér en méér spijt heb, dat ik toch niet naar het trouwfeest van Mick en Wout ben gegaan.

Pietr was ook weer zijn charmante zelf. Zijn ringbaardje blijft ons bekoren en zijn lange haren spaart hij nog een paar jaar op voor hij ze kortwiekt. Hij toont ook ouder met dat haar. (of hoe onze gespreksonderwerpen van hier naar ginderen kaatsten)

Skolgen en ik gingen samen op de foto, toen ik al een drie of viertal van die badkuipen witte wijn binnenhad. Ik vrees voor de kleur van mijn ogen of mijn haar op dat plaatje want ik denk dat de rest helemaal niet meer om aan te zien was. Skolgen is wel de liefste man op de bwards! Neh!

Uw moeder had haar jongste spruit bij. Dat kind lijkt helemaal op haar, sjauwelen dat dat doet. En zo schattig wezen met van die prachtige bruin oogskes. Ja, de volgende koffieklets weten we weer waarover we het moeten hebben.

En zo ging dat maar door en ging dat maar door …

Dank je wel aan iedereen waartegen ik iets vertelde, maar waarvan ik totaal niet meer weet wie ze zijn.

Op een bepaald moment voelde ik mij een ekster on speed, ik ratelde en ratelde en hopelijk niet te erg.

Toen kwamen we in een wokbar terecht. Met Eskimokaka, Pietel, dé Maarten, Lama, Raphael en zijn lief (die een grote zus van Kleintje leek), Herman, Ann, mijn beste vriendinnetje en Skolgen natuurlijk. Ik vrat me daar te pletter aan de heerlijkste wok die er bestaat. Nu ja, dat vreten ging pas nadat ik een vork kreeg, stokjes dienen bij mij vooral om in mijn haar te steken als ik een dotje draag.

Dat was zo gezellig dat we nadien het één of ander café nog serieus onveilig maakten en toen ben ik dus tóch met mijn kop op het internet geraakt. Een kop die wat tipsy was en waar de adrenaline doorgierde als was ik dus effectief ‘on speed’. Ja, mijn adhd-trekjes vierden hoogtij.

Dank je wel aan Marcel Vantilt die onze luidkeelse meningen verdroeg en geduldig bleef wachten tot het zijn beurt was voor een pintje.

Littl Q kan nog erger tateren dan ik en dat vind ik ook KEItof aan haar. Zo’n enthousiaste madammen zijn een lust voor het oog en oor.

Ann is de liefste stille madam die ik ken. Ik heb heel wat uurtjes met haar doorgebracht, gisteren, maar mijn pletwalsende volume (té luid volgens Skolgen) liet niet veel ruimte tot een intiem (of was het nu in team, hee Lama) gesprek. Deze foto vond ik van haar en dat zegt wel wie ze is. (Of wie ik denk dat ze is, natuurlijk) Ook Herman is een zeer fijne man.

Herman, ik beloof hierbij plechtig dat ik ooit nog op uwe matras met ROZE overtrek zal slapen. Als ge hem eerst naar mijn eigen slaapkamer verhuist, ofcourse. Toch heel erg bedankt voor het aanbod.

En toen was het dus tijd om te gaan. Dikke zoenen voor de ‘die hards’ (LittlQ, Ann en Herman).

Doordat mijn maatje en ik al van ’s middags oriëntatieproblemen hadden, was de donkere omgeving ook niet meteen de ideale moment om onze auto te gaan zoeken, dus zijn we ‘den Artiest’ nog gaan bezetten, tot we ook daar werden buitengekeerd.

Dank je wel ook aan de agent die me WEL liet stoppen, (gelukkig) NIET liet blazen en me er ook nog attent op maakte dat mijn linkervoorlicht kapot was. En dat alles ZONDER boete. Dank, heer, o dank!

Maar de dikste merci is natuurlijk voor manlief, die geheel bereidwillig zijn warme en gewillige lijf aanbood om mijn koude billen en voeten aan te warmen toen ik om drie uur in ons voorverwarmde bed kroop.

Dank je wel, Bwards, dank je wel!

Skolgen, ik vind dat ik volgend jaar een award mag winnen, want mijn bedankingsspeeches zijn de moeite. Echt, zene!


Acties

Information

18 responses

2 03 2008
dipfico

Volgend jaar, met naamkaartje, kom ik mezelf voorstellen. That’s a promise

2 03 2008
Tantieris

Deal! 😉

2 03 2008
Marnik

Ik heb Uw Moeder gemist! Damn you no naamkaartjes!

2 03 2008
skolgen

De naamkaartjesblunder komt me duur te staan… Had echt een beetje verwacht dat een van de sponsors er zou voor zorgen… Mea Culpa

2 03 2008
Tantieris

@Skolgen: das gene blunder, joh! Een mens kan niet aan alles denken. Het heeft mij er niet van weerhouden een heerlijk feestje te hebben 😉

2 03 2008
Pietr

Humn, hmmm… ik protesteer ! Ringbaard… ik ??? Nah ! Dit is een ringbaard: http://nl.wikipedia.org/wiki/Ringbaard. Ik had mij gewoon niet goed geschoren !

En om voor eeuwig en altijd een plekje in je blogrol te veroveren: http://www.youtube.com/results?search_query=laurent+garnier&search_type= en http://www.youtube.com/results?search_query=apocalyptica&search=Search&sa=X&oi=spell&resnum=0&spell=1

2 03 2008
lamazone

Gij kunt mij ook krijgen

2 03 2008
Littl'Q

Goed idee van die naamkaartjes…kunnen we ze omwisselen! *evil grin*

Maar twas een superleuke afterparty…en ja…ik liep niet meer heel recht naar huis.

2 03 2008
Steffest

Quote: “Op het werk zitten we telkens uren in stilte naast elkaar te werken” Euhm, das misschien in jouw hoofd zo, maar eh …
Ik denk dat je overal perfect jezelf bent (en dat is enthousiast, luid, vrolijk, ad-rem, luid en zeeer aanwezig) , maar dat is een compliment hoor: dat maakt je juist zo charmant en aanstekelijk 🙂

Sorry dat ik zo snel weg was: Mijn kids liepen in de zoo te verkleumen en hadden al een paar keer geïnformeerd of ik nog niet op komst was 🙂

Ik moet zeggen dat ik ook stevig last had van het “No naamkaartjes” syndroom. Die constante vraag van “En wie ben jij” werd toch een beetje afgezaagd.

Toch blij voor de korte introductie aan tijdtussendoor. Heerlijke blog om midden in de nacht te lezen.

2 03 2008
Uw Moeder

Drie uur! Nachtraaf!

En ja, naamkaartjes. Daar hou ik heel erg van 🙂

2 03 2008
bwards 2007+1 « Herman Horsten blog

[…] afgesloten in de Chatleroi op het Zuid aan de zijde van Ann Laenen (zie foto) en de ADHD-madammen Tantieris (met roze slip) en Uw Moeder (kleur slip onbekend). Onze geesten raakten langzaam beneveld en er […]

2 03 2008
Herman

Misschien dat we volgende keer elk onze “10 seconds of fame” moeten krijgen, iedereen krijgt 10 seconden podium-tijd om zich voor te stellen 😉

2 03 2008
Tantieris

@Pietr: Sorry dat ik dacht dat Laurent Garnier familie van de gel-fabriek was. Moet er toch even aan wennen, aan uwe smaak muziek. Uw smaak ringbaardjes is wel schitterend.
@Lamazone: FIJN! 😉
@Littl’Q: Ik waggelde mee, in gedachten weliswaar. Volgende keer vergezel ik jullie naar de Salsabar. Als die even goed is als uw Sushi-idee, GO GIRL!
@Steffest: Dank je wel voor het compliment. Het is echter maar de helft van wie ik echt ben. Maar daarvoor moet ge mijn blog maar eens lezen. 😉 Ik breng donderdag een Twix mee met een roze strik.
@Uw Moeder: Ik heb u gemiiiiiiiiiiiist … ge hadt mee moeten gaaaaaan. Maar ja, op uw leeftijd? De muziek zou waarschijnlijk wel te luid gestaan hebben.
@Herman: Uw faam is bij mij nu al infaam. En voor mij is 10 seconden veel te weinig … ik kan zo slecht zwijgen!

2 03 2008
Christophe

@Herman, ik heb ook nog zoiets staan denken. Elk ne keer met onze snoet voor diene micro.
@Tantieris, ik kan tegen veel maar niet tegen paars 😉

2 03 2008
Tantieris

En wat wilt ge daar nu mee bedoelen Christophe? Toch niks van mijn sokken, zeker? EEEEElaaaabaaaa!

2 03 2008
Christophe

Just loved your appearance my dear!

3 03 2008
Bwoa(rds) « niets.dan.vuur

[…] was opgevallen trouwens, dat er een gat gaapte in mijn archief. Gelukkig was er Tantieris, lieve Tantieris, die van mij de prijs krijgt van best-dressed-blogger, hoewel die madam met haar hondeke […]

3 03 2008
elke

Djuu… :-/
Wanneer is ’t volgend jaar? (kan ik dat dan al in mijn agenda zetten)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: