19 04 2008

Doe ik voor het eerst mijn nieuwe schoenen aan, blijk ik een decolleté van hier tot ginder te hebben. Tja, dat heb je met van die lange tenen. Als die cleavage zich nu maar eens ergens anders bevond! Bleuh …

Advertenties




Leven is een kaartspel 8

19 04 2008

Schoppen acht:

Schoolslag is slecht. Blijf recht. 





Zo zalig zielig

19 04 2008

Zachtjes vlij ik me neer. Op de golven van mijn zelfmedelijden.Ik wentel en wentel. Ik lijk wel een wentelteefje. Zonder bloemsuiker, zonder slagroom. Maar met de bittere smaak van vervallen siroop. Niemand die me ziet, niemand die me hoort. Eigenlijk wordt er niet op me gelet. Ik verdwijn in het niet(s). Nietig, klein.

Zieligheid is mijn kleedje. Tranen worden mijn juwelen. Ik koester me, ik koester het. Tot het bijna fijn wordt, bijna (h)eerlijk. Wat een armoede. Ocharme! Wat een gesukkel. Ochere!

Zo zalig zielig zijn. Zo prachtig parmantig pronken met het leed dat in mijn ogen drijft. De keelkrop duwt zich hardhandig een weg tot het geluid mijn oren kwelt. Janken doe ik, luidkeels huilen naar de maan. Die is vol. Zoals de maat.