Zo zalig zielig

19 04 2008

Zachtjes vlij ik me neer. Op de golven van mijn zelfmedelijden.Ik wentel en wentel. Ik lijk wel een wentelteefje. Zonder bloemsuiker, zonder slagroom. Maar met de bittere smaak van vervallen siroop. Niemand die me ziet, niemand die me hoort. Eigenlijk wordt er niet op me gelet. Ik verdwijn in het niet(s). Nietig, klein.

Zieligheid is mijn kleedje. Tranen worden mijn juwelen. Ik koester me, ik koester het. Tot het bijna fijn wordt, bijna (h)eerlijk. Wat een armoede. Ocharme! Wat een gesukkel. Ochere!

Zo zalig zielig zijn. Zo prachtig parmantig pronken met het leed dat in mijn ogen drijft. De keelkrop duwt zich hardhandig een weg tot het geluid mijn oren kwelt. Janken doe ik, luidkeels huilen naar de maan. Die is vol. Zoals de maat.

Advertenties

Acties

Information

8 responses

19 04 2008
babette

goe bezig! jij hebt het echt te pakken hé, de microbe?

19 04 2008
Patrick

😦 ???????? 🙂

19 04 2008
Tantieris

@babette: Valt het op? 😉
@patrick: Alles ok! Schrijfoefeningen, oefeningen 😉

19 04 2008
Menck

Op die manier wordt zieligheid écht wel zalig. Knap neergepend.

19 04 2008
niets.dan.vuur

Amaai, Tantieris! Jaloers!
Maar ook: hee, kop op, hé! Het is toch niet echt zo erg?

20 04 2008
veerle

Het ene prachtige beeld volgt het andere op in deze tekst. Een heel sterk slot ook.

En toch hoop ik dat je je net niet zo zielig voelt als je beschrijft.

20 04 2008
AnamCara

Hééééééél erg goed!

21 04 2008
annava

Ja heel erg mooi geschreven en zo herkenbaar, dat maakt het alleen nog beter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: