6 05 2008

Soms kan je je zo afgewezen voelen. Door mensen met wie je jaren lief en lied en boterhammen met choco deelde. Door iemand die langzaam, traag maar zo zeker in uw cirkeltje is komen te staan. Die dan zijn armen rond u slaat en u kust tot je sterretjes ziet. Die zonder moeite zijn hand in uw borst steekt en uw groot, levend, bevend, kloppend hart in zijn handen houdt, het streelt, het koestert.

Tot hij knijpt en uw hart verkrampt en krimpt. Het roffelt, wil volhouden, valt toch stil. Hij laat het vallen in het zwarte zand en dooft het uit met de hak van zijn schoen. Als een opgerookte sigaret. Genot gevend en dan enkel nog de moeite om weg te gooien.

En jij zijgt neer in dat zwarte zand en voelt dat zilte tranen niet van toepassing zijn. Er zijn geen woorden voor dat … voor die …

Enkel verbazing en pure woede rest je nog. Trots is het laatste dat je helpt.

Dus wanneer hij door je heen kijkt en doet alsof je niet bestaat, wanneer een woord te veel is, een blik verwaarloosbaar. Dan rest alleen ….


Acties

Information

3 responses

6 05 2008
babette

‘houd de woede gaaf’ zei ooit iemand en soms is dat de enige remedie om ergens doorheen te geraken vind ik. Zeker als je ‘lucht’ wordt voor iemand😉

6 05 2008
M-go

Verdomd hevig spul, die gevoelens. En alweer zo herkenbaar.

6 05 2008
veerle

Tantieris, morgen gooi ik een stokje naar je toe.
Kijk je dan even op mijn blog om het te vangen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: