Een treinwrak

6 06 2008

Een treinwrak,
ooit gekoesterd
ooit sterk
doordrammend
de sporen nooit kwijt
dat was ik.

Wil er iemand me bevrijden?
Van de angst
mezelf verloren
ontspoord

Ik wacht
op de frustratie
op het wilde vuur
dat me zal verbranden
tot ik een mot word
die zich brandt
en blijft branden
en ik gekoesterd
door licht
zal leven
in eeuwigheid.

Advertisements

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: