Mailig

19 08 2008

We praten. We kijken. We strelen. We denken. We zwijgen.

In zijn ogen zie ik een onvoorwaardelijkheid. Ik ontmoette ze zelden.

Woelige waters en oude liefde die je niet aan het roesten krijgt.

Daar sijpelt het weer. Weemoed, verdriet, melancholie.

Ik verlies me in woorden. Ze kaatsen, ze biggelen langs mijn wang naar zijn mond.

Wegvloeiende hartstocht, stromende passie en verlangen, hongeren, hunkeren, smachten, zuchten.

“Ik zie je graag”

De stilte doorboort het vuur. Mijn hart, een vlammenzee. Zijn glimlach, een eeuwig pact.


Acties

Information

One response

19 08 2008
veerle

Een ongelooflijk fantastisch gevoel moet dat zijn, weten dat het voor altijd is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: