E-go

8 09 2008

Zijn mond beweegt. Waarschijnlijk komt er ook geluid uit maar ik hoor het niet. Ik drijf weg op het ritme van de klanken. Ik verzand in de eentonigheid van zijn woorden. Op gepaste tijden knik ik, lach ik, beaam of ontken ik.

Hij lacht breeduit. In zijn nopjes. Met mijn enthousiasme, mijn betrokkenheid.

Zou ik me nu schuldig moeten voelen? Faken is niet mijn beste kant. Ik vind het ook zo oneerlijk. M.a.w. ik fake zelden.

Schuldig? Vandaag niet. Een gesprek met het belangrijkste onderwerp “ik” stond niet op mijn programma. Mijn verlanglijstje is niet voorzien op egocentrische, van zichzelf vervulde heren. Neen, dank u!

Advertenties

Acties

Information

2 responses

8 09 2008
veerle

Zolang je niets beaamt dat nodig ontkent moest worden of omgekeerd is er niets aan de hand.

8 09 2008
Do

Je aandacht heeft hij niet verdiend als ik je post zo lees, ik vind het al fantastisch dat je er niet onderuit bent gemuisd en nog beleefd bent blijven faken 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: