Feest

20 09 2008

Zachte avond. Zon schemert, danst door bladeren die dansen tot op de grond. Fris en zwoel tegelijk. Ik adem. Traag en zeker. Hef mijn ogen naar de lucht. De wolken doen mijn hart opspringen.
Soms is ademen en kijken voldoende om rust te vinden.

Instinctief gebeurt het weer. Twintig jaar geleden kon ik het anderhalve kilometer aan een stuk. Mijn schouders stijgen, mijn armen verheffen zich. Mijn hoofd in mijn nek. En ik lach. Ik lach, bijna luidop.

Als bij een engel ontvouwen de vleugels zich. De mijne. Die me steeds weer doen zweven en rijzen. Moeiteloos bereik ik de hogere sferen. De krop baant zich een weg. Ontvouwt zich in een hemelse glimlach.

Mijn hart roffelt. Een goddelijk ritme. De klank schatert door het bos. Plezier. Verrukking. Wellust.
Iris

Zonder handen fietsen. Zalig!


Acties

Information

3 responses

20 09 2008
elsje

Joechei!!! Ik durf het niet meer sinds ik als 13-jarige op mijn nieuwe fiets tegen een lantarenpaal aanknalde…

21 09 2008
vandepotgerukte

inderdaaf if da goddelijk, maar het terugfallen in de werkelijkheid komf dubbel so hard aan.

Was getekend

21 09 2008
Tantieris

@elsje: blijven oefenen ? 😉
@vandepotgerukt: inderdaaf. En zeef dat daf doeft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: