Gebarsten

6 10 2008

We kozen voor metaal. Beton en steen. Sterk. Krachtig. Onverwoestbaar. Stevige fundamenten bouw je daarmee. Daarop kan je een huis bouwen. Dachten we.

Bij de eerste slag van de eerste hamer kwamen er barsten. De waterval deed ze scheuren, vrat in. Dieper en verder. Toen kwam er nog een slag en nog één. Uiteindelijk kwam er van de stevige grondvesten niets in huis. Drijfzand leek vaster.

Het huis zonk. Brokkelde uiteen. Zakte in elkaar. Als plumpudding. Als kaarten.

Woorden ontbraken. Verstopt. Verborgen. Onvindbaar.

Enkel dit kon ik hem laten luisteren. Ik zie nog hoe hij neerzeeg. Toen hij besefte wat de waarheid was. Mijn waarheid. En hoe ik die niet kon zeggen. De klank van mijn stem zou hem breken. Mijn woorden zouden hem doden. Ik vluchtte in Marco’s stem. Hij deed het voor mij.

Heden lijkt me dat zeer wreed. En zeer dramatisch. Maar ik heb het mezelf vergeven. Het kon niet anders.

Nu denk ik soms …

hadden we maar geopteerd voor hout.


Acties

Information

5 responses

6 10 2008
zapnimf

Hout verkleurt.

6 10 2008
Karen

‘k Denk persoonlijk dat er aan hout veel meer kan misgaan 🙂

6 10 2008
vandepotgerukte

Ik dacht dat het hier om een huwelijk ging.

Was getekend

6 10 2008
Vuur

Doet me ook wat denken aan een ander nummer van Marco Borsato … http://www.youtube.com/watch?v=D69v3Ubp5Ls

11 10 2008
elsje

en mij aan het houten hart van de poema’s:
http://nl.youtube.com/watch?v=CyWrJueP6lE

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: