19 10 2008

1998

Ik huil. Hij belt. We praten.
In nieuw geluk ligt dikwijls oud verdriet verborgen.
Ik snik. Hij sust. We zwijgen.
“Ik kom u halen, ‘k ben al onderweg”, zegt hij.
Ademloos wacht ik.
Honderd kilometer lang.
Dan is hij daar. Hij draagt me.

Zonder woorden.
De autostrade suist, vliegt voorbij.
We luisteren.
Zijn hand op de mijne. Onze blikken verstrengelen. Zonder kijken.
Dáár en toen wist ik. Hij is hét. Voor altijd.

Advertisements

Acties

Information

5 responses

19 10 2008
erwin

schoon!

19 10 2008
lieslchen

waaaw, wat een liedje, wie is da?

stokje gegooid trouwens 😉

19 10 2008
veerle

Mooi!

20 10 2008
smiley

Heel mooi tekstje…

22 10 2008
babette

heel ontroerend…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: