Operatie

29 10 2008

Elk woord snijdt, holt me uit.
Masochistisch. Ik lees. Herlees. Kwel mezelf.
Laat het mes zijn werk doen.
Knip me, kerf me. Elk gevoel geamputeerd.
In mijn klokhuis zitten geen pitten meer.
Elke kiem gesmoord in een overvloed van scherpe kiezels, koppen met keien.
De huid, die alles samenhoudt, wordt verscheurd. Geen cleane, scherpe snede maar een ruwe karteling van zacht vel dat om streling smeekt.
De kloven groeien, verwijden zich door het stromende vocht.
Mijn harteklop vertraagt.
Ik rijt mijn kern aan flarden.
Ik smacht, ik snak …
naar verlossing.
Bevrijd me.


Acties

Information

4 responses

29 10 2008
Lies

Dit gaat door merg en been

29 10 2008
vandepotgerukte

Het stromende vocht zal de keien bevloeien en ze alras omtoveren tot een vruchtbaar landschap waar iets mooi kan opbloeien.
Moed.

Was getekend

29 10 2008
zeezicht

Hier word ik heel stil bij…

29 10 2008
AnamCara

Eikes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: