Oud (z)eer

4 11 2008

En dan rij ik huilend naar huis. Huilend van spijt. Spijt omdat het te laat is. Te laat voor herstel.

Omdat mijn hoofd er eindelijk weer opstond en ik het niet meer kwijtwil. Omdat mijn hart terug op de juiste plaats staat en weer open is voor lieve mensen.

Twee keer knippen. Omdat de band blijkbaar een navelstrengdikte heeft. Mijn best gedaan. Om te snoeien. Alles te kortwieken.

De kiemen van hoop blijven de kop opsteken.

Ik roei ze uit. Want zelfbescherming is soms belangrijker dan mijn hart volgen. Sommige mensen mogen mijn binnenkant niet meer zien. Nooit meer.

Advertisements

Acties

Information

One response

4 11 2008
noukie

mo meske toch, als het kan ga niet meer terug want dat hou je niet vol. Probeer zo veel mogelijk dingen die je ergeren te bannen, ook mensen als het moet.

Sterkte

noukie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: