Verrijzenis

21 02 2009

Pasen valt wat vroeger dit jaar. Vandaag namelijk.

Ik stap op. Ik sta op. Mijn winterslaap is voorbij.

Begraven was ik. Onder zwarte grond zonder kiemen. Onder donkere dekens zonder dons. Sommigen noemen dat depressief. Ik noem het winterslaap. Al jaren gaat dat zo. Verwelk ik. Versomber ik. Meestal van november tot maart. Meestal zwijg ik dan. Is het stil aan deze kant van de lijn. Mensen vinden dat eng. Weten niet hoe ermee omgaan. Of laten gewoon ook niets meer horen. Ik heb daar last van. Ik zeg er niets over en ben mijn eigen vrolijke zelf. Niemand ziet het. Mijn rugzak. Mijn winter-coma.

Elk jaar wordt hij langer. Deze keer was het kort maar zwaar. Intens. Twee maanden geen Tantieris. Geen Iris. Twee maanden huilerig en ziek. Letterlijk en figuurlijk.

Vorig weekend kwam de ontploffing. Het was kantje boordje. De afgrond lonkte. Ik werd verleid. Om te springen. Om te duiken. Jezelf laten gaan kan zo heerlijk zijn. Gewoon liggen en je overgeven aan de golven van Doem. Geen Duel. Volledige Capitulatie.

Maar de woorden van iemand die me meer pijn deed dan ik ooit meemaakte, gaven kracht: “Je kan er voor kiezen om op te staan. Om uit de Doemdenkerij te stappen. Dan kan je het gewone leven weer in. En aan.”

Dus ik kies. Om te gaan. Kleine babypasjes. Schuifelen door de living en het leven.

Door twee maanden gewichtloosheid moet ik opnieuw leren stappen. Ik ben Lance Armstrong en Dirk Frimout in één. Een kleine stap voor de mensheid maar een grote voor Tantieris. Ik stap. Op.


Acties

Information

6 responses

21 02 2009
Nadia

Fijne wedergeboorte! Geniet ervan, sneller dan je verwachtte, nog voor alles buiten weer in bloei komt. Je hebt de winter overleefd.

Dikke warme knuffel van mij.

21 02 2009
veerle

Welkom terug!

Ik ken dat ook, die winterblues, maar dit jaar heeft hij geen vat op mij gehad, of moet mijn part nog komen?

22 02 2009
zeezicht

De winter duurt gewoon te lang dit jaar. iedereen heeft er last van, maar nog een beetje geduld, de zon… zal wel komen.
Maar jij bent al ontwaakt, houden zo!

23 02 2009
zapnimf

En toch blijft het schrikken van die afwisseling tussen hoog en laag.

23 02 2009
Tantieris

@Nadia: Fijn, dikke warme knuffels … ik krijg er geen genoeg van.🙂
@Veerle: dank je wel. Ik hoop dat het niet meer komt, voor jou.
@Zeezicht: Ja, en ik heb het gevoel dat het zelfs zo’n zomer was. Nat en druilerig. Pfff…
@Zapnimf: dat is wat de meesten denken. Niet iedereen kan het aan.

24 02 2009
Ster

Zo herkenbaar, elk jaar heb ik last van een winterdip. En ik weet dat ik er elk jaar weer uit zal komen, maar ik geeft toe: de wintermaanden zijn zwaar voor mij (en daardoor ook voor mijn direct omgeving).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers op de volgende wijze: